Początki…
Początki powstania stowarzyszeń technicznych przypadają na okres zaborów. W tym czasie w Europie rozpoczęła się rewolucja przemysłowa oraz przyspieszył rozwój nauki i techniki. Wynalazki techniczne zaczęły docierać na ziemie polskie, przywożone przez ludzi kształcących się na zagranicznych uczelniach.

Z uwagi na niełatwe polskie losy, za początek ruchu stowarzyszeniowego polskiego środowiska technicznego przyjmuje się rok 1835, kiedy gen. Józef Bem założył w Paryżu Towarzystwo Politechniczne Polskie.

Pod zaborami…
Rozwój przemysłowy na ziemiach polskich pod zaborami i rosnąca liczba osób zajmujących się techniką, wpływały na potrzebę integrowania się środowiska technicznego. W każdym zaborze integracja ta przebiegała odmienną drogą.

Zabór austriacki – W 1866 r. utworzono Towarzystwo dla Pielęgnowania i Rozpowszechniania Wiadomości
Technicznych. Działało ono do 1879 r. W 1877 r. powstało we Lwowie Towarzystwo Ukończonych Techników, przemianowane w 1878 r. na Towarzystwo Politechniczne, a w 1913 r. na Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie. W 1877 r. powołano do życia Krakowskie Towarzystwo Techniczne.

Zabór pruski – Polscy technicy działali w utworzonym w 1857 r. Wydziale Przyrodniczym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1888 r. utworzono Wydział Techniczny, przekształcony w 1896 r. w Wydział Przyrodników i Techników. W 1908 r. powstało Towarzystwo Techników Polskich w Poznaniu, które w 1911 r. przyjęło nazwę Stowarzyszenie Techników Polskich w Poznaniu.

Zabór rosyjski – W 1883 r. utworzono Sekcję Techniczną w Warszawskim Oddziale Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu. W 1898 r. powołano do życia Stowarzyszenie Techników w Warszawie.

Jeszcze w czasie zaborów, od 1882 r. były organizowane zjazdy techników polskich. Na Zjeździe w Krakowie w 1912 r. utworzono Radę Zjazdów i Zrzeszeń Techników Polskich. Jej powołanie stanowiło krok w kierunku koordynacji działalności polskich stowarzyszeń technicznych

W niepodległej Rzeczpospolitej…
W 1924 r. Radę Zjazdów i Zrzeszeń Techników Polskich przekształcono w Związek Polskich Zrzeszeń Technicznych z siedzibą w Warszawie. W jego skład wchodziło 18 stowarzyszeń. W następnych latach ich liczba wzrosła do 25. W 1935 r. powstała Naczelna Organizacja Inżynierów RP (NOI) grupująca stowarzyszenia zrzeszające inżynierów. W 1936 r. stowarzyszenia skupiające techników utworzyły Naczelną Organizację Stowarzyszeń Techników RP (NOST).

W czasie II wojny światowej…
Inżynierowie i technicy stanowili kadrę techniczną, zaplecze zbrojnych organizacji polskiego państwa podziemnego. Prowadzili tajną produkcję broni i kierowali technicznym przygotowaniem akcji sabotażowych. Wielu inżynierów i techników różnych specjalności znalazło się poza granicami kraju. Służyli w armiach alianckich i formacjach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie oraz w Wojsku Polskim utworzonym na Wschodzie. Wielu pracowało na rzecz zwycięstwa aliantów w Wojskowym Instytucie Technicznym w Londynie. Utworzyli także na emigracji Stowarzyszenia Techników Polskich (m.in. Wielka Brytania, Kanada).

Po zakończeniu wojny…
Po zakończeniu działań wojennych na ziemiach polskich reaktywowały działalność regionalne oraz branżowe i wielobranżowe organizacje techniczne oraz powstawały nowe stowarzyszenia. Środowisko techniczne uważało za celowe reaktywowanie ogólnopolskiej organizacji inżynierów i techników. Powstały wówczas (1945 r.) Ogólnopolskie Towarzystwo Techniczne w Łodzi i Wielobranżowy Związek Inżynierów i Techników w Kielcach.

12 grudnia 1945 r. w Warszawie, grupa ocalałych z pożogi wojennej inżynierów postanowiła powołać Naczelną Organizację Techniczną – jako zrzeszenie stowarzyszeń. Była ona dostępna dla wszystkich osób ze średnim i wyższym wykształceniem technicznym. Reprezentowała różne gałęzie techniki i branże gospodarcze oraz interesy ogółu inżynierów i techników. Członkami NOT były wszystkie polskie stowarzyszenia inżynierów i techników. Działalność NOT w latach 1945–90 koncentrowała się na udziale techników i inżynierów w odbudowie kraju po zniszczeniach wojennych, a następnie rozbudowie przemysłu; na kształceniu i szkoleniu inżynierów; z inicjatywy NOT powstało w Polsce kilka wyższych uczelni technicznych.

Po przemianach ustrojowych…

Częstochowa jako miasto zaliczane było do miast uprzemysłowionych a w zakładach pracy kadra inżynierska i techniczna po zakończeniu wojny zaczęła się organizować w Koła. Na początku roku 1950 postanowiono utworzyć w Częstochowie placówkę Naczelnej Organizacji Technicznej, która by skupiała cały świat pracy technicznej. Organizatorem i pierwszym Przewodniczącym Zarządu Oddziału NOT był
ówczesny Poseł inż. Jan Palczewski. Będąc wówczas likwidatorem Izy Przemysłowo-Handlowej udostępnił dla NOT-u dwa małe pokoje w budynku przy ulicy Racławickiej 2 w której rozpoczęła się praca organizacyjna. Pracę tę wykonywały dwie pracownice Izby Przemysłowo-Handlowej w ramach swoich obowiązków . Chodziło przede wszystkim o to, by wytworzyć odpowiednia atmosferę dla nowej, nie znanej tu placówki . Organizacyjne zebranie odbyło się w maju 1950 roku pod przewodnictwem Wacława Mocarskiego. Na następnym zebraniu, które odbyło się w lipcu 1950 roku wybrano Zarząd i Komisję Rewizyjną. Zaczęto organizować odczyty a pierwszym był wygłoszony przez inż. Tadeusza Schrettera na temat; „Rozwój kopalnictwa w Polsce”. Następnym wygłoszonym odczytem we wrześniu tegoż roku
był odczyt inż. Kiersnawskiego z Huty „Częstochowa” na temat: „ Wyrób w piecach Martynowskich”. Na tym odczycie było obecnych 200 osób i przez kolejne odczyty werbowano członków do Stowarzyszeń Naukowo- Technicznych. Kolejnym był odczyt inż. Hankiewicza nt. „Węgiel, jego
powstanie i zastosowanie w przemyśle” czy inż. Romana Wróbla nt. ”Zagadnienia ekonomii technicznej gospodarki planowej„.

Tempo rozwoju pracy organizacyjnej placówki NOT wymagało powiększenia lokalu biurowego. Po wystąpieniu Zarządu Oddziału NOT do Miejskiej Rady Narodowej, uzyskano dwuizbowy lokal przy ul. Dąbrowskiego 6. W lutym 1951 roku podjęto Uchwałę, że w skład Zarządu
wchodzi po jednym przedstawicielu ze Stowarzyszenie Naukowo Technicznego. Przed nieliczną kadrą techniczną stało bardzo trudne zadanie. Po zakończeniu II wojny światowej zastano przemysł rozgrabiony, park maszynowy zdemontowany. Zadaniem było skompletować park
maszynowy, dorobić brakujące części i kolejno uruchamiać linie produkcyjne. Kolejnym zadaniem tej kadry było dokształcanie średniej kadry technicznej i przyuczenia robotników. Kolejne zakłady były uruchamiane. Wtedy działacze NOT skupieni w organizacji utworzyli dziesiątki kursów i szkoleń na których w przyśpieszonym tempie przyuczali do różnorodnych zawodów setki ludzi nie mających uprzednio prawie żadnych kwalifikacji technicznych. Z dumą możemy stwierdzić, że ówczesne środowisko nasze od pierwszych dni po wyzwoleniu wzięło na swoje barki nie tylko uruchomienie przemysłu, ale również problem należytego wykształcenia kadr. Wtedy powstała szkoła Inżynierska, która jako po przekształceniu na Politechnikę Częstochowską obchodzi też w tym roku 70 lat istnienia. Z posiadanych materiałów wynika, że w tym okresie Organizacja NOT-owska liczyła 490 członków w tym 76 inżynierów.

Starania uwiecznione zostały sukcesem, bowiem w maju 1956 roku Oddziałowi NOT przyznano nowy lokal dysponujący nawet niewielką salą konferencyjną, usytuowany w budynku przy ul. Braci Domagalskich 2b (obecnie Szymanowskiego). To był czas gdy w Organizacji działało już 2684 członków w tym 352 inżynierów i 1135 techników zrzeszonych w 65 kołach w 8 Oddziałach SNT. Na przełomie lat 1950 -1960 Organizacja Not-owska na terenie Częstochowy i regionu zmienia strukturę organizacyjną. W miejsce Oddziału powołano Rejonowy Komitet Porozumiewawczy NOT, który koordynuje administracyjnie pracę wtedy już 12 Stowarzyszeń. RKP NOT inspiruje najważniejsze działania natury technicznej, gospodarczej czy szkoleniowo-organizacyjnej. Stąd wzięła się potrzeba powołania przy RKP NOT specjalistycznych Komisji problemowych wskazujących stowarzyszeniom najbardziej istotne zagadnienia technologiczne i techniczne wymagające rozwiązania. Nawiązana została bliższa współpraca z Politechniką Częstochowską. Kolejna zmiana struktury organizacyjnej RKP NOT nastąpiła w roku 1965. W jego miejsce powołano Oddział Rejonowy NOT, który przejmuje funkcję głównego inicjatora rozwiązań istotnych dla stałego rozwoju gospodarki przemysłowej, komunalnej, w całym Częstochowskim Okręgu Przemysłowym. Prowadzone wówczas kroniki i artykuły z prasy mówiące o działalności naszej Organizacji odzwierciedlają szeroki zakres naszej działalności .

Pamiętamy o zwyczaju podejmowanych zobowiązań z różnych okazji, czy to były kolejne plany 6-cio, 5-cio czy 3-letnie, czy to były kolejne Zjazdy Partii to nasza kadra podejmowała te zobowiązania, które licząco wpływały na zwiększenie produkcji rynkowej czy produkcji na eksport.
Organizowane były wystawy i giełdy. Stale rozszerzająca się działalność Oddziału SNT zmusiła Zarząd NOT staranie się o teren na którym postanowiono zbudować własna siedzibę. Historyczną bardzo ważną decyzje podjęło Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Częstochowie w dniu 20.05.1966 roku Nr decyzji GKM-VI-220-43/66 o przekazaniu nieruchomości niezabudowanej 2498 m² powierzchni w użytkowanie Naczelnej Organizacji Technicznej pod budowę Domu Technika przy ul. Kopernika.